DERCOL arrow SZKODNIKI arrow Trojszyk gryzący (Tribolium castaneum Herbst)
     
 
Trojszyk gryzący (Tribolium castaneum Herbst) Drukuj

Chrząszcz długości 2,3-3,5mm, ubarwienie brązowo-czerwonawe. Ciało wydłużone, płaskie, pokrywy równoległe. Czułki złożone z 11 segmentów, z których trzy ostatnie tworzą wyraźną buławkę. Oczy częściowo podzielone i w najwęższym miejscu mają 3 lub 4 fasetki.

Jajo 0,6-0,7 mm długości i 0,3-0,4 mm szerokości, białe, połyskujące, zaraz po złożeniu pokryte kleistą substancją, do której przyklejone są grudki pokarmu.

Larwa białawo żółta, wydłużona. Długość larwy pierwszego stadium wynosi około 1,1 mm, od innych gatunków z rodziny czarnuchowatych można ją odróżnić po dwóch wyraźnych hakach na końcu odwłoka.

Poczwarka biała 3,5 mm długości, spoczywa w miejscu żerowania pokarmu. Chrząszcze mogą żyć 335-450 dni i samice składają w tym czasie do 450 jaj bezpośrednio na produkty pokarmowe. Rozwój jednego pokolenia trwa 20 dni w warunkach optymalnych i zależy głównie od temperatury, wilgotności i jakości pokarmu. W magazynach ogrzewanych może rozwijać się kilka pokoleń w roku. Chrząszcze chętnie fruwają w ciepłych pomieszczeniach lub w warunkach klimatu tropikalnego. Trojszyk gryzący jest gatunkiem wyjątkowo dobrze przystosowanym do niskich wilgotności i może rozwijać się w wilgotności względnej 1%.

W magazynach często są spotykane na opakowaniach i ścianach. W magazynach często spotykany razem z wołkiem zbożowym, wołkiem ryżowym i rozpłaszczykiem rdzawym. Chrząszcze przebywające bez pokarmu, lub w dużym zagęszczeniu wydzielają benzochinony. Związki te są absorbowane przez magazynowane produkty, które intensywnie cuchną i przybierają wrzosowy kolor.

Trojszyk ulec i trojszyk gryzący są najczęściej występującymi szkodnikami magazynowymi na świecie.

Uszkodzenia ziarna i produktów powodują chrząszcze i larwy. Zasiedlenie ziarna następuje szybciej, jeśli część ziaren jest połamana lub zmiażdżona. Larwy nie rozwijają się na nieuszkodzonych nasionach strączkowych. Na powierzchni produktu znajdują się wylinki larwalne i trupy szkodników. Oprócz szkód bezpośrednich (utrata ciężaru ziarna), szkodnik produkuje duże ilości pyłu, który uniemożliwia oddychanie ziarna, powoduje jego zagrzewanie i zawilgocenie. Ziarno przeznaczone do siewu może tracić zdolność kiełkowania, gdyż larwy i chrząszcze zaczynają żerowanie od strefy zarodka. Chrząszcze mogą przegryzać opakowania papierowe, bawełniane, plastykowe, foliowe. Produkty porażone absorbują wydzielane przez chrząszcze benzochinony i nabierają trwałego, nieprzyjemnego zapachu, co dyskwalifikuje produkt.

W naszych warunkach klimatycznych szkodnik może się rozwijać tylko w pomieszczeniach zamkniętych. Ponieważ trojszyk ulec i trojszyk gryzący są gatunkami ciepłolubnymi ich rozwój populacji powodujący straty ekonomiczne może odbywać się w zakresie temperatury 28-32ºC.